Op een wat frisse, mistige ochtend arriveren we op Zorgboerderijhet Paradijs in Barneveld. Het laatste stukje onverharde weg geeft ons het gevoel echt op het platteland te zijn. We hebben een afspraak met Frank van den Berg, een jonge enthousiaste medewerker. Na zijn stage bij het Paradijs vanuit de opleiding Stad en Streek aan de HAS heeft hij een baan als adviseur/verzorger/agrariër bij de Zorgboerderij gekregen – door Zsuzsan Huijsmans, mei 2012
De Zorgboerderij is een initiatief van IJsbrand en Caroline Snoeij. Vanuit hun toenmalige adviesbureau voor de landbouw/plattelandsontwikkeling schreven zij een plan voor een zorgboerderij die onderdak zou bieden aan demente ouderen, kinderen met autisme en mensen met een psychologische achtergrond. Dit plan kwam uit hun hart, zodat zij zes jaar geleden besloten zelf zo’n zorgboerderij te starten. Ze vonden een plek in een gebied dat het Paradijs heet. Zo kwam zorgboerderij het Paradijs tot stand.
Het Paradijs in cijfers: 20 medewerkers,16,5 habouwland,10 hakudde,0,75 hatuin. Bedrijfsmodel: 70% zorgverlening, 25% agrarisch bedrijf en 5% kennis (o.a. educatieprojecten)
Het Voedselkollektief is een belangrijke klant voor Zorgboerderij het Paradijs: een grote en vooral een constante afnemer. Als ik vraag wat de Zorgboerderij kan leveren aan het collectief, verschijnt een uitgebreide oogstkalender. Van raapstelen en spinazie tot tomaten, komkommers, kruiden, courgettes, kolen, peul- en wortelgewassen. Kortom de producten van het seizoen groeien op het land en in de kassen van de zorgboerderij.
Frank geeft ons een rondleiding langs de kas naar de tuin, die nu nog vrij leeg is. Achterin staan de aardbeien in bakken op poten. De planten zijn recent geplant. Gekozen is om ze niet in de volle grond te zetten, omdat de medewerkers dan te veel moeten bukken tijdens het oogsten. Hiermee verliezen de aardbeien hun SKAL certificering, maar een kniesoor die daar als koper een probleem van maakt. Want alle producten van de zorgboerderij worden geteeld met liefde voor de plant, het land en dus het milieu. Alle andere producten overigens hebben wel het EKO keurmerk. Voor IJsbrand en zijn medewerkers zit achter de zorg voor zijn gewassen het creëren van een stukje cultuur. Mensen moeten weer zien en voelen waar hun eten vandaan komt. De verbondenheid met de natuur en ons voedsel is kwijtgeraakt door de grootschaligheid van de landbouw en hoge productiewensen. En dat is nou precies een van de bestaansredenen van het Voedselkollektief. Op dat punt hebben het collectief en de zorgboerderij elkaar gevonden. Om deze cultuur uit te dragen, wil het Paradijs naast het leveren van zorg en producten graag ook activiteiten organiseren waarin mensen de landbouw kunnen beleven. Denk aan het plukken van bijvoorbeeld de aardbeien, informatie over gebruikte rassen. Het voederen van de dieren of gewoon het genieten van eten, leren koken met de producten of voor wie wil discussiëren een thema avond over “wat smaak voor ons betekent”.
En dan hebben we het nog niet gehad over het vlees dat de zorgboerderij levert. Het Voedselkollektief heeft nog geen oplossing gevonden om het vlees koel te houden na levering, maar wie wil kan zelf naar het Paradijs rijden en daar vlees ophalen. Iets waar ik persoonlijk wel enthousiast van word. Jammer genoeg heb ik maar een klein vriezertje, maar ik zag het al voor me om met een halve, kwart of een achtste koe naar huis te rijden. Misschien dan toch maar eerst een cursus vleesverwerking volgen bij IJsbrand en Caroline. Want nu kom ik nog niet verder dan een biefstuk bakken en wat braadlappen stoven.