Nu, na bijna 7 jaar, heb ik mijn laatste besteldienst voor het Voko erop zitten. Over een maand verhuis ik met mijn man naar Bonn in Duitsland. Maar ik vertrek niet zonder mijn Voko-ervaringen te delen. In de nazomer van 2011, als afleidingsmanoeuvre voor de verrassing van mijn vrijgezellenfeest, werd ik naar de streekmarkt gelokt. Daar maakte ik kennis met het Voko. Eigenlijk zonder twijfel, maar met veel interesse
ben ik vervolgens met mijn aanstaande naar een inpraatavond bij Abel en Judith geweest. Die waren net die zomer met het Voko begonnen.
Inpraatbijeenkomst
Tijdens de inpraatavond kreeg ik nieuwe inzichten waarom je aansluiten bij een Voko goed zou zijn. Mijn eerste intentie was natuurlijk de biologische streek producten, maar ook het sociale aspect. Het verpakkinsgvrije, het verkleinen van je ecologische voetdruk en het kennismaken met de voedselsoevereiniteit waren nieuwe eyeopeners, die met de jaren en verbazing een steeds groter bewustzijn teweegbrachten.
Bij de inpraatavond had je keus voor 4 teams waarvoor gelijke inschrijving was gewenst. Mijn aanstaande ging bij het ophaalteam en ik bij het bestelteam. Waar ik al snel de coördinerende taak van Judith overnam. Ik weet nog dat we bij Judith de vergadering hadden en zij gewiekst haar taken overhevelde op anderen, want als pionier van het Voko had zij al genoeg taken op haar schouders liggen.
Bestelteam
Deze taak heb ik uiteindelijk zo’n dikke 5 jaar op mij genomen. En daardoor heb ik ook het proces van bestellen en de veranderingen binnen het Voko nauw meegekregen. In het begin bestelden we in teams van 2. Hartstikke leuk, want zo ontmoette je teamleden en had je goed contact met ze en kwam je bij elkaar over de vloer. Soms waren het best lange diensten, want ‘het systeem’ had kinderziektes. Zo hebben we eens het gehele aanbod van Henk Linde handmatig moeten invoeren, een hels karwei met een flinke lijst van Latijnsachtige namen. De basis van ‘het systeem’ is gelegd door Balasz. Een toenmalig lid die programmeur is, want daarvoor werd het nog handmatig gedaan. Nog steeds werken we met zijn systeem, maar dan een zeer aangescherpte versie. Een hapering komt nog zelden voor en de dinsdagdienst is bijna volledig geautomatiseerd.
Later, en nu nog, wordt het bestelproces door een persoon uitgevoerd, met als voordeel dat je je taak verdeeld in je eigen tijd kon doen. Het team werkt meer op zichzelf.
Zuurkool inmaken
Naast het bestelteam heb ik mij ook bemoeid met het inmaakteam. Zo hebben we in het begin getracht tomatensaus te maken volgens het recept van mijn Italiaanse schoonmoeder en heb ik samen met Hildegard de eerste schreden gezet in het inmaken van de zuurkool. Superleuk om zo samen met andere leden iets te ondernemen en maken. Zo stond je op een winterse ochtend de zuurkool te verdelen in bakken en te merken dat vele handen licht werk maken. Of die keer dat we ad hoc augurken gingen inmaken en er in een korte tijd een team was samengesteld. Het is jammer om te merken dat deze energie nog weinig te vinden is in het Voko. Het lijkt erop dat een voortrekkersrol niet graag op zich genomen wordt. Terwijl dit zo nodig is om een Voko levendig te houden en elkaar te blijven kennen. Het kost wat tijd en energie, maar het levert ook zoveel mooie momenten en contacten op.
Mijn dienst zit erop
Nu, na bijna 7 jaar, heb ik mijn laatste besteldienst erop zitten. Want over een maand verhuis ik met mijn man naar Bonn in Duitsland. Waar ik mij vast ga aansluiten bij een CSA tuin of Voko als ik er een kan vinden. Het gaat jullie goed en ik zeg op deze manier dag aan alle leden met wie ik direct te maken heb gehad.
Tschüss!
Natasja Henke